So should Football Be...

και όχι με Καραγκούνιδες και Μαμά Ντιόγου που χαλάνε το πάρτι κάθε φορά. Ουστ!!

Το θαύμα Κατσιδώνη

είναι χρόνια γνωστό πως στο Ελλαδιστάν το ποδόσφαιρο έχει πάρει την κατιούσα, και ποιοτικά αλλά και από την μεριά της διαιτησίας. Έχουν δει και έχουν δει τα ματάκια μας, κακά έως χυδαία σφυρίγματα και παιχνίδια να γυρίζουν από ανύπαρκτες ομάδες σε χρόνο 0. Και φέτος όλοι είπαν πως αυτό θα αλλάξει προς το καλύτερο. Ως τώρα δεν έχω δει προσωπικά βελτίωση αλλά ούτε και στασιμότητα, πάμε ακόμα πιο κάτω. Και σήμερα ήρθε και η ultimate judgement φάση. Αυτό που έγινε στο ΠΑΟ - Αστέρας δεν το έχουν δει ούτε οι διδάσκοντες στα σεμινάρια διαιτησίας!!!

Το story: Εισβάλλει στον αγωνιστικό χώρο οπαδός της Πανάθας και να τους κοροϊδέψει για την ανυπαρξία τους, στις καθυστερήσεις του αγώνα και ενώ το σκορ είναι 1-1 (όχι ότι θα άλλαζε κάτι στα υπόλοιπα δευτερόλεπτα που απέμεναν). Τον κυνηγούν όλοι, λυτοί και δεμένοι, αλλά με αυτό το μοναδικό στυλ που έχει ο τυπάκος (κάτι μεταξύ τρεξίματος και χοροπηδητού) δεν τον φτάνει κανείς. Ως την στιγμή που ο εν λόγο οπαδός περνά από τον Μπαστία, παίχτη του Αστέρα, και του βάζει τρικλοποδιά για να τον πιάσουν και να συνεχίσει το παιχνίδι. Και ο θεός της δικαιοσύνης του ποδοσφαίρου ήταν εκεί! τα είδε όλα και έκρινε!!! Ο διαιτητής Κατσιδώνης αποβάλλει τον παίκτη!!!

και για όσους θέλουν να το δουν και να απορήσουν, βρίσουν, να αναρωτηθούν σε ποιόν πλανήτη βρίσκονται ή από ποιόν πλανήτη είναι ο Κατσιδώνης, μπορούν να πατήσουν Play στο παρακάτω φιλμάκι.

Φτου σκουλικομυρμηγκότρυπα!!

χαχαχα, catchy ο τίτλος ε?!! Αλλά μετά το ατόπημα μου του Σαββάτου δικαιούμαι λίγο να κάνω κάζο στους Αρειανούς ως Παοκτσής. Αλλά πέρα από την πλάκα, και όπως έχω πει και παλιότερα είμαι αντικειμενικός οπαδός (κρυφοσκώληξ για άλλους) πρέπει να πω ένα μπράβο στα παιδιά του Super 3 που οργάνωσαν μια φιέστα σαν και αυτή του Σαββάτου (και της Παρασκευής, που μου ήταν εντελώς αδιάφορη, αλλά δεν μπορώ να την κρύψω αφού ήταν διήμερο). Ωραία ατμόσφαιρα, ωραίες υπάρξεις (κατάλαβα επιτέλους το "Γίνε Άρης να γουστάρεις" σλόγκαν), ωραία μπύρα, ωραία μουσική. Ας γίνει το παράδειγμα και να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι.

Δε θέλω να φορτώσω πολύ το post, ούτε να σας κουράσω. Παρακάτω θα δείτε μερικές φωτό από το event του Σαββάτου, και τον νέο ύμνο του Άρη "Τρελογιατρός" σε εκτέλεση από τους Πράσσειν Άλογα με το κοινό. Μια από της καλύτερες γηπεδικές διασκευές που έχω ακούσει τελευταία. Hail \m/

Post Scriptum:

i) ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ - ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ

υποσημείωση: Παιδιά, αυτή η αντιπαλότητα εντός Βορρά πρέπει να σταματήσει. Το ποιος είναι αφεντικό στην πόλη και ποιος ο σκουπιδιάρης στα αρχίδια μας. Όλοι το ίδιο είμαστε και τα ίδια γούστα έχουμε. Ενωμένοι όλοι οι οπαδοί του Βορρά, ενάντια στο χρήμα του Νότου!!

ii) Μάκη.....το διαρκείας!!!!

Euro 2008: Der Untergang

πάλι άργησα να γράψω, όχι όμως από θλίψη αλλά από οργή. Μεγάλη κατάντια, ντροπής πράγματα. Τα κόκαλα του αρχηγού να τρίζουν από την μια, και από την άλλη Ιταλίδες δεσποινίδες να μας κατηγορούν ότι δεν γράφουμε γιατί είμαστε κότες.

Ο τελικός

Γερμανία - Ισπανία: 0-1

Το πρώτο παιχνίδι που θυμάμαι να είδα ολόκληρο όταν ήμουν πιτσιρικάς ήταν (και εδώ τραγικοί ειρωνεία πείτε το ή διαβολική σύμπτωση) το Ιταλία - Γερμανία, τον τελικό του Μουντιάλ 1982. Τότε δεν ένιωθα τίποτα, μικρός ον, μετά όμως αφού βρήκα μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην στρογγυλή θεά και έχω δει όλες τις διοργανώσεις on tape, ένιωσα ένα τεράστιο κενό, μια τρύπα στην καρδιά. Το ίδιο συνέβει και το βράδυ της προηγούμενης Κυριακής.

Πέρα ότι είμασταν για 5 και όχι για ένα μόνο γκόλ, αλλά Jogi το κάρο βούλιαξε στα σκατά. Μόνο ο Basti έπεσε ηρωικά μαχόμενος σαν τα παλικάρια στο ανατολικό μέτωπο 60 χρόνια πριν. Όλοι μα όλοι ανύπαρκτοι. Δεν ξέρω με ποιόν να αρχίσω και με ποιόν να τελιώσω. Τον παππού aka τρύπιο aka τροχονόμο Lehmann? Έλεος! Τον πεθαμένο από καιρό Ballack? Τον Metzelder, που έκανε και επελάσεις στην επίθεση και ήταν πιο αργός και από τον Δέλλα στις επιστροφές του?? Το φτηνό αντίγραφο του pornostar Luca Toni, Gomez? Απορώ τι κάνει στη Στουτγκάρδη αυτός!! Ένα μεγάλο κωλοχανίο!!!

Αλλά αυτή είναι η κατάντια της διεθνοποίησης και της Ευρωπαικής Ένωσης, και τις πολιτικής που επιβάλετε από άλλους στην Πατρίδα εδώ και 60 χρόνια. Τα ξανθά παλικάρια (σαν τον Schweinsteiger) να κάθονται στο σπίτι και να αγωνίζονται νέγροι, πολωνοί και χορευτές της ρούμπα και του καν καν, για να ρίξουν στη λάσπη το ένδοξο έμβλημα της φανέλας τους. Ούστ kanacken.

Άλλα συνεχίζουμε με το όραμα του αύριο, και όπως έλεγαν οι παλιοί :

"Unsere Knochen Könnt Ihr Brechen, aber unseren Glauben Nicht"

Post Scriptum:

Σε γενικές γραμμές ήταν καλό το Euro. Χαρακτηριστική μαχήτικότητα από τις μικρότερες ομάδες που διψούσαν για διάκριση (έστω και λίγοι παίκτες μόνο) ή την καλύτερη προσφορά στις καλοκαιρινές μεταγραφές.

Ήταν το Euro με το μεγαλύτερο συνοθήλευμα ξένων παικτών στις διάφορες εθνικές. Ισπανία με βραζιλιάνο, Ιταλία με Αργεντίνο, Ελβετία με Τούρκο, Τουρκία με βραζιλιάνο, Γερμανία με multikulti σύνθεση. Απλά Απαράδεκτο.

Απαράδεκτη επίσης και η διακοπή λόγω "καιρικών συνθηκών" στον ημιτελικό Τουρκία - Γερμανία.

Απαράδεκτη για άλλη μια φορά η Ιταλία που κάποιοι την θεοποιούν, ενώ είναι η μόνη ομάδα που περνάει τους ομίλους με ισοπαλίες.

Μεγάλη εντύπωση στους ομίλους οι κομπλεξικοί Πορτογάλοι και Ολλανδοί για άλλη μια φορά, και μετά νέτα.

Και τέλος δεν μπορώ να μην αναφερθώ στους cult speakers της Net, Βερνίκος και Σια, οι οποίοι την μαλακία την έχουν σπουδάσει καλά με τα λεφτά μας τόσα χρόνια. Σας εύχομαι να πάτε και λίγο παραπέρα και να μπλέξετε και με την πολιτική!!!.

Αυτά.

Euro 2008: Semifinals

Αφού έστω και με πρόχειρο τρόπο απεκατέστησα την πρόσβαση μου στο net προχωρώ ευθείς αμέσως στο post που χρωστάω εδώ και 4 μέρες.

Γερμανία - Τουρκία: 3-2

Σίγουρα όχι το καλύτερο παιχνίδι των Panzer και σίγουρα δεν είναι κάθε μέρα πασχαλιά για τους Τούρκους. Καθαρό παιχνίδι για καρδιακούς και λάτρεις των σασπένς, για λάτρεις κουνελιών και για τους λάτρεις του Jimmy Jump. Σίγουρα η Γερμανία δεν έχει την καλύτερη αμυντική γραμμή της διοργάνωσης και 100% δεν έχει τον καλύτερο τερματοφύλακα. Απλά έχει ένα γέρο με σγουρό μαλλί και ροξάκι που περιμένει να τελειώσουν τα 90 λεπτά. Αλλά κάνει απίστευτα μαγικά trick με την μπάλα!! Αλλά ΟΚ στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί, όπως έλεγε ο Λίνεκερ, και τέλος.

Για τους Τούρκους δεν έχω να πω πολλά. Μαχητική όπως πάντα, με τρύπιο τέρμα επίσης.

Ρωσία - Ισπανία: 0-3

Το ξαναείδαμε το επισόδειο στον πρώτο γύρο. Οι Ισπανοί ήξεραν τότε τι ήθελαν, και σίγουρα δεν το ξέχασαν εδώ που έφτασαν. 4 μπαλάκια στον πρώτο γύρο, 3 τώρα.

Final Game -> Γερμανία - Ισπανία.
Σίγουρα το παιχνίδι είναι over, θα έχει αρκετό θέαμα, και στο τέλος θα κερδίσουμε εμείς!!

Der Sieg Wird Unser Sein

Euro 2008: Σύνοψη B' Φάσης

Και αφού λιγόστεψαν οι μνηστήρες του θρόνου της Γερμανίας, λίγα λόγια για τα 4 παιχνίδια της φάσης των 8.

Πορτογαλία - Γερμανία: 2-3

Για να πω την αλήθεια είχα τις έγνοιες μου για αυτό τον αντίπαλο. Νεανική ομάδα, φιλόδοξη, έχοντας στις τάξης της τον Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς. Αλλά εμείς τους δείξαμε από νωρίς τη θέλουμε και πόσο και συνάμα τον δρόμο της επιστροφής. Προσωπική μου εκτίμηση είναι πως αν δεν πεθάνει ο Εουσέμπιο, και φύγει από πάνω τους το φάντασμα του αιώνιου χαμένου, αυτή η ομάδα δεν θα πετύχει ποτέ τίποτα. Στον πρώτο γύρο θα γαμάει και μετά τα κουβαδάκια και σπίτι.

Κροατία - Τουρκία: 1-1 (1-3 στα πέναλτι)

Το πρώτο ματς για καρδιακούς. 0-0 ως το 120' και μετά 2 γκόλ στα καπάκια. Μεγαλιώδης μαλακία του Rustu ιδίως στο σημείο αυτό του παιχνιδιού (σαν τον Αντωνάκη μια φάση) αλλά παρά την ηλικία του έδειξε ποιός είναι και γιατί.

Ολλανδία - Ρωσία: 1-3 (στην παράταση)

Όπως έγραφα και ποιό κάτω, φέτος μου άρεσε η Ολλανδία και πίστευα πως στο μισάωρο θα είχαν καθαρίσει το παιχνίδι. Στο ημίχρονο αφού ήταν 0-0, άρχισα να πιστεύω πως το παιχνίδι θα γίνει πιό ενδιαφέρον και έβλεπε και τους Ρώσους ποιό διψασμένους για αίμα.
Συγχαρητήρια στον Hiding που είναι μεγάλος καθηγητής ποδοσφαίρου, και στα 2 γκομενάκια που κάθονταν δίπλα μας και με τις μπάλες τους (αντε και με τα μπουτάκια τους) το ενδιαφέρον ζωντανό, καθώς η τηλεόραση ήταν λίγο μακριά μου.

Ισπανία - Ιταλία: 0-0 (4-2 στα πέναλτι)

Η μητέρα των μαχών. Η προιστορία υπέρα της δεύτερης, η φιλοδοξίες υπέρ τις πρώτης που είχε να γευτεί νίκη εναντίων της Ιταλίας 88 χρόνια, και να κατακτήσει το τρόπαιο 44 χρόνια.
Για να πω την αλήθεια υποστήριζα τους γαλάζιους, γιατί ήθελα να βρούμε την Ιταλία στον τελικό, αλλά η ανικανότητα τους να σκοράρουν, και η ανικανότητα τους να κερδίσουν στα πέναλτι μια ομάδα που έτρεχε 120 λεπτά, είναι αισχρή. Οπότε τον πούλο κυρίες μου τα λέμε σε 2 χρόνια πάλι (αν και πιστεύω ότι πρέπει να αποκλειστεί από οργανώσεις και τουρνουά η εν λόγω ομάδα)

Wir Sind Bereit #2

Euro 2008: Σύνοψη Α' Φάσης

Τελικά αλλιώς περίμενα το Euro και αλλιώς μου βγήκε. Έχω την εντύπωση πως έχει χαθεί λίγο το πάθος μου για το ποδόσφαιρο τελευταία, αν και έχω δει όλα τα παιχνίδια ως τώρα. Τέσπα. Λίγο πολύ αναμενόμενα όλα τα παιχνίδια, με ένα δύο εξαιρέσεις. Αυτό που μου έμεινε από την φάση των ομίλων είναι πως η ομάδα μου γαμεί και προχωρά προς την κορυφή.

Για τους εγχώριους πολεμιστές / καραγκιοζοπαίκτες έχω να πω μόνο ένα. Σαν μΠαοκτσίδες τόσα χρόνια είχαμε να λέμε πως είχαμε τον μακράν χειρότερο τερματοφύλακα όλων των εποχών (βλ. Μιχόπουλος) αλλά να που βρέθηκε κάποιος να μας πάρει και αυτή την πρωτιά. Ο κυρ Αντώνης είναι μακράν ο πιο #$@#% και καλά θα είναι να αυτοκτονίσει!!! Κατά τα άλλα ακόμα και στημένο γκολ και με αντίπαλο τα δεύτερα της Ισπανίας η Εθνική δεν κατάφερε να κάνει νίκη και τερμάτισε από διεκδικήτρια τίτλου ως πουτάνα του τουρνουά. Κεφάλαιο Γαλλιά: Περίμενα παραπάνω. Αδιάφοροι έως νεκροί. Λυπήθηκα τον Gallas, που δεν μπορούσε να παίζει μόνος του σε 5 θέσεις ταυτόχρονα, και περίμενα αυτός να είναι ο πρώτος που θα δήλωνε παραίτηση, αλλά των πρόλαβαν άλλοι.

Για τους άχρηστους Ιταλούς δεν θέλω να χάσω παραπάνω λόγια. Σε γενικές γραμμές άθλιοι όπως πάντα μετά το 1990. Και ευτυχός για αυτούς που ο Mutu σκεφτόταν την θέση εργασίας του στην Fiorentina πριν χτυπήσει το penalty (βλ. penalty Κορέας στο Mundial και τις συνέπειες). Πάντως χαίρομαι γιατί δεν έχει σβήσει ο πόθος μου να τους βρούμε στον τελικό.

Ωραία η Πορτογαλία, αλλά ως συνήθως κομπλεξική ομάδα, , και η Τουρκία που είναι πάντα μαχητική και τέλος οι Oranje. Πρώτη φορά μετά το 70 βλέπω ομάδα της Ολλανδίας να παίζει τόσο απλό ποδόσφαιρο με δύναμη και πάθος, και κυρίως με συνοχή! Θα πάνε καλά και αυτοί (και οι 3αρα στους πορνοστάρ ήταν βάλσαμο στη ψυχή του κάθε ποδοσφαιρόφιλου).

....to be continued

Wir Sind Bereit

Είναι γνωστό σε όλους πως σήμερα είναι το μεγάλο event "Best of the Best of the Best" Τουρνουά Τάβλι, αλλά συνάμα ξεκινά και το Euro. Από αύριο τα Panzer ξεκινούν πάλι να οδεύσουν για την κατάκτηση του τίτλου. Πρώτο παιχνίδι είναι με τους "αγαπημένους" μας αντιπάλους, την Πολωνία, τους οποίους θα τσακίσουμε με το Blitzkrieg όπως πριν από 60 χρόνια.

Το Βιντεάκι που ακολουθεί είναι αφιερωμένο στους γερμανούς "ποδοσφαιρόφιλους" που θα δώσουν δυνατό παρόν στην διοργάνωση.

Wir Sind Bereit. Dritte Halbzeit. Heil Euch.

KC Die Band - Bengalische Lichter